اولویت‌سنجی راه‌کارهای جبران خدمات کارکنان سازمان‌های امنیتی (مورد مطالعه ‌استان قم)

نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 استادیار گروه حقوق واحد نطنز دانشگاه آزاد اسلامی. نطنز. ایران (sanganeh59@mihanmail.ir)

2 کارشناس ارشد دانشگاه علوم انتظامی امین (mirgaveh2019@gmail.com)

چکیده

زمینه و هدف: وظایف خطیر و حساس سازمان‌های امنیتی ایجاب می‌کند تا از کارکنان توانمند و با کارایی مطلوب بهره برد. توانمندی، افزایش بهره‌وری و انگیزة این کارکنان، در گرو جبران شایستة خدمات آنان است. با توجه به محدودیت‌های منابع، جبران این خدمات نیازمند شناسایی راه‌کارهای جبران خدمات و اولویت‌سنجی آن است. بر این اساس، هدف پژوهش حاضر شناسایی و اولویت‌سنجی راه‌کارهای جبران خدمات کارکنان است.
روش‌شناسیتحقیق: پژوهش حاضر از نوع تحقیقات کیفی بوده که از منظر هدف کاربردی است و با روش تکنیک دلفی کلاسیک انجام شده است. جامعه آماری پژوهش شامل کارکنان یکی از نهادهای امنیتی استان قم است. شیوة نمونه‌گیری به شکل هدفمند و حجم نمونه در این تحقیق 15 نفر است که در چهار مرحله به‌صورت مصاحبه و پرسشنامه انجام شده است. داده‌های پژوهش با استفاده از میانگین توصیف و آزمون‌های همبستگی در مورد متغیرهای زمینه‌ای تحلیل شده است.
یافته‌ها و نتیجه‌گیری: تعداد 39 راه‌کار جبران خدمات کارکنان با استفاده از مصاحبه با کارشناسان و مطالعات نظری در 10 اولویت حاصل شد. در مرحلة سوم دلفی تعداد 28 راه‌کار در 5 اولویت شناسایی شد و در مرحلة چهارم دلفی، 21 راه‌کار در 3 اولویت ارزیابی شد. راه‌کارها در دو دستة مالی و غیرمالی تقسیم‌بندی شد. راه‌کارهای مالی دارای میانگین بیشتری نسبت به راه‌کارهای غیرمالی دارند و در میان راه‌کارهای مالی، جبران خدمات غیرمستقیم و مستقیم نقدی، اولویت بیشتری دارند. کاهش سن بازنشستگی مهم‌ترین راه‌کار غیرمستقیم و افزایش کمی و کیفی میزان اضافه‌کار و وام‌های کم‌بهره، مهم‌ترین راه‌کار مستقیم مالی است. در بین اولویت‌های غیرمالی، عوامل شغلی میانگین بیشتری نسبت به عوامل سازمانی دارد و مهم‌ترین راه‌کار این دسته، ارتقای جایگاه شغلی و ضریب رستة خدمتی است

کلیدواژه‌ها