شناخت عوامل موثر بر کاهش نارضایتی شغلی کارکنان انتظامی (مورد مطالعه سرکلانتری‌های چهارم ، پنجم و یازدهمِ فرماندهی انتظامی تهران بزرگ.)

نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 عضو هیئت علمی دانشگاه و دانشجوی دکترای مدیریت پیشگیری از جرم (دانشگاه علوم انتظامی امین)

2 دانشیار گروه مدیریت راهبردی دانشگاه علوم انتظامی امین

3 دانشیار گروه جرم شناسی دانشگاه علوم انتظامی امین

چکیده

زمینه و هدف: نیروی انسانی در ناجا بزرگ‌ترین سرمایه و عامل اصلی در تداوم و ارتقای امنیت عمومی است. از نظر علم مدیریت کارکنان با مراجعان به همان‌گونه‌ای رفتار می‌کنند که معتقدند مدیران با آنها رفتار کرده و این نگرش و رفتار را در تعامل با مراجعان بروز خواهند دارد که نتیجه آن می‌تواند تسری نارضایتی در شهروندان باشد. از این‌رو شناخت کاهش نارضایتی شغلی کارکنان به واسطه آثار انکار‌ناپذیری که بر عملکرد و کارایی پلیس داشته، از اهمیت ویژه‌ای برخوردار است؛ بنابراین این پژوهش با هدف شناخت عوامل مؤثر بر کاهش نارضایتی شغلی کارکنان در کلانتری‌های تهران بزرگ انجام می‌شود.
روش‌شناسی تحقیق: تحقیق حاضر از لحاظ داده، کمّی و از نظر هدف، کاربردی است. جامعه تحقیق را کارکنان شاغل در کلانتری‌های تحت پوشش سرکلانتری‌های پنجم، چهارم و یازدهم پلیس پیشگیری ف‌.ا.تهران بزرگ تشکیل می‌دهد که با استفاده از فرمول کوکران، حجم نمونه به تعداد 294 نفر محاسبه و در پایایی پرسش‌نامة 35 سؤالی، با آلفای کرونباخ 86 درصد تعیین و از طریق آزمون‌های آماری ارتباط همبستگی پیرسون، کندل‌تاسی و آزمون رتبه‌ای فریدمن سؤال‌های مطرح شده در تحقیق مورد سنجش و ارزیابی قرار گرفتند.
یافته‌ها و نتیجه‌گیری: داده‌های جمع‌آوری شده نشان داد که بیشترین نارضایتی کارکنان از مؤلفه‌های مربوط به عوامل سازمانی و عوامل ماهیت کار بوده و کمترین نارضایتی نیز از مؤلفه‌های محیطی و فردی است. همچنین مشخص شد بین عوامل نارضایتی و درجه، تحصیلات و سنوات خدمتیِ کارکنان ارتباط معناداری وجود‌ داشته و بیشترین نارضایتی کارکنان کلانتری‌ها به ترتیب اولویت مربوط به انتقال فشار ناشی از شغل سازمانی به محیط خانواده، وجود استرس شغلی در کلانتری‌ها و عدم تناسب بین ساعات کاری در کلانتری‌ها و توان کارکنان است

کلیدواژه‌ها