تخریب گرایی و مدیریت آن با رویکرد عملیات روانی فرهنگ پایه

نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 عضو هیئت علمی دانشگاه علوم انتظامی امین

2 دکترای مدیریت راهبردی فرهنگی دانشگاه و پژوهشگاه عالی دفاع ملی و تحقیقات راهبردی

3 عضو هیئت علمی پژوهشگاه علوم انتظامی و مطالعات اجتماعی ناجا

چکیده

زمینه وهدف: اغلب ‌ایجاد امنیت اجتماعی در ایران با موانعی همراه بوده است. بر این اساس هدف این نوشتار بررسی چگونگی مدیریت تخریب‌گرایی با رویکرد عملیات روانی فرهنگ‌پایه است.
روش‌شناسی تحقیق: نوع این تحقیق کیفی، روش آن پیمایشی با تکنیک دلفی است که با بیست نفر از خبرگان و مدیران اجرایی‌ حوزه‌های امنیت و فرهنگ‌ انجام شد. روایی پرسشنامه محقق‌ساخته‌، از طریق پنج نفر از خبرگان ‌احراز و پایایی آن، با آلفای کرونباخ برابر 84 درصد محاسبه شد، سپس با تکرار تا اشباع نظری و اجماع دنبال شد.
یافته‌ها و‌ نتیجه‌گیری: مفاهیم پایه‌ای پیشنهادی خبرگان، مرتبط با مدیریت تخریب‌گرایی به دو بخش نرم و سخت تقسیم شد. بیشتر این مفاهیم شامل‌20 مورد از 29 پاسخ، بر روش نرم تأکید داشت. مفاهیم نرم ذیل سه مفهوم ارتباطی، گفتمانی و رفتاری در سه سطح رهبردی، راه‌کنشی (تاکتیکی) و عملیاتی قرار گرفت. در انتها شش مفهوم یاد شده ذیل مفهوم فراگیر فرهنگ عمومی جانمایی شد. با توجه به اینکه ریشة عمدة تخریب‌گرایی در ایران فرهنگی است، امید است با بهره‌گیری از فرهنگ عمومی و ارتقای آن در سطح جامعه و لحاظ آن در مدیریت سطوح راهبردی، میانی و خرد، بتوان این پدیده را در سطح جامعه ایران به‌ویژه در ناجا به نحو احسن پیشگیری، هدایت و مدیریت کرد.

کلیدواژه‌ها